گاهی به این فکر میکنم اگه من بمیرم تکلیف پارسا چی میشه.اگه گریه کنه کی آرومش میکنه.موقع خواب کی بغلش میکنه تا خوابش ببره.وقتی شبها بیدار میشه و آب میخواد,میگه مامان تشنمه,من که نباشم کی بهش آب میده.وقتی میخوره زمین و دردش میاد کی رو صدا میزنه.اگه یکی دعواش کنه و پسرم بغض کنه,کی نازش رو میکشه.
اگه من نباشم,پسرم برای کی آب قند درست میکنه تا مثلا حالش خوب بشه.
از این فکر و خیالها خیلی به سرم میزنه و
نهایتش یه بغض سنگین و سخت در آغوش گرفتن  و بوسیدن پارسا.
این روزها که بچه های  مادری ذکر امن یجیب میخوانند برای شفای مادر این فکر و خیال بیشتر از هر زمانی آزارم میدهد.

این روزها زهرا (س) به چه فکر میکند؟
 اگر من نباشم...بچه هایم...
اگر من نباشم...علی...
اگر من نباشم...کوفه...
اگر من نباشم ...مدینه...
اگر من نباشم...کربلا...
اگر من نباشم...شام...
اگر من نباشم...